دل نوشته های دل‌ آرام
 
تو را از تو ربوده اند، و این تنهایی ژرف است...!

صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو 

یا دل از دیدن  تو  سیر  شود  بعد  برو

                                           تازه  در  خانه  دل  جای  تو  آرام گرفت                                   

                                           صبر  کن  دل  زتو  دلگیر  شود  بعد برو                                  

یک  نفر  حسرت  دیدار  تو بر دل دارد                                                        

چهره بگشای دلی سیر شود بعد برو                                         

                                          شوق لبخند  تو  بر  دل  مانده  است

                                         خنده کن شوق فرا پیش شود بعد برو

تو اگر گریه کنی قفل دعا می شکند                                                

صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو                                                        

                                          خشم  از سوی  تو  بر  دل  زهر است

                                          مکث کن خشم تو شمشیر شود بعد برو        

                                                                                                " زنبق سلیمان نژاد"                 

                                                   

   (...اندکی مکث ..)  ...... امــــا نــــه!! .....                                

 

صبر کن آیه قسم جور کنم تا نروی! 

یا در و پنجره را کــــور کنم تا نروی

                           صبر کن لشگری از خاطرهٔ روز نخست                                                  

                           بر سر راه تو مأمور کنم تا نروی!                                                            

قّـــدِ زیبــایی تو نیستم امّا چه کنم؟

صورتــم را پُر هاشور کنم تـــا نروی؟ 

                           نذر کردم  گره یِ پنجره فولاد شوم                                              

                          صبر کن تا به خدا زور کنم تا نروی!                                          

 من بلایی به سرت آمده ام، می دانم ...!

از سرت درد و بلا دور کنم تا نروی 

                           تیغ بر روی رگ غیرت من منتظر است                                              

                            صبر کن حادثه ای جور کنم تا نروی...                                                  

                                                                   "علی صفری "






ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 1393/10/29 توسط دل آرام
تا نیمه چرا ای دوست، لاجرعه مرا سر کش .. !








ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 1393/10/21 توسط دل آرام
این مطلب رمزدار است، جهت مشاهده باید کلمه رمز این مطلب را وارد کنید.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ جمعه 1393/10/19 توسط دل آرام

این بار به جای قهر بیا برای آشتی بهانه بتراشیم ..

مثلا بیا با آدم برفیِ توی پارک قرار بگذاریم ،

بی آنکه به روی هم بیاوریم که چقدر دلمان برای آغوش هم تنگ شده ..

 یا مثلا بیا همین برف را آنقدر به بازی بگیریم تایخ دست های مان از خجالت آب شود ..

بیا به جای برف ، کمی در آغوش هم دخل و تصرف کنیم ..

 مثلا بیا عشق را گلوله کنیم .. وبر سر زندگی بزنیم ..

بیا رد ِ قدم های مان را بگیریم .. تا به قطب قلب مان برسیم .. 

بیا حواسمان باشد به آدم برفی ِ عشق مان ، مبادا

یک تارِ مو از از سرش آب شود ..مبادا سایۀ ما از سرش کم شود ..

بیا مراقبت کنیم ، از هر آنچه ذره ذره آبش/مان می کند ..

تا برف از دهان نیفتاده بیا ، تا برای عشق ، باهم لقمه بگیریم ..

 

" حمید رضا هندی "

 

پاورقی :

در لحاف فلک افتاده شکاف ....

به به !  از عصر ، برف زیبایی شروع به بارش کرده... فردا با یک آدم برفی به روز خواهم بود



                     


                                                                             





ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ جمعه 1393/10/19 توسط دل آرام

گویی درونم دل آرام دیگری هست که از کالبدم بیرون جسته کناری ایستاده و متحیر به احوالات

متغییر مینگرد.زمزمه هایی میکند که من چیزی درک نمیکنم جز یک سری حرفها که حکایت از

دلواپسی اش دارد که مدام طعنه میزند به من - که مدام نیشتر نگاهش روحم را خراش میدهد ...

سرش داد میکشم و میگویم .. " باشد ! باشد ... این بار هم حرف تو !!  بس کن ..."

جایی همین حوالی  به حال جوشش و غلیان است این برکه سیاهِ پنهانِ همیشه حاضر ذهن ام !

زمان آمدنش رسیده کــه اینگونه آرام هجوم می اورد. در این سیلاب بی رحـم غرق میشوی بـرای

 لحظه ای نفس له میزنی و به روزنه ای چسبیده به سقف میچسبی تا رها شوی.. عمیق نفس

میکشی اما آنچه استنشاق میکنی .هوای خشک و داغ ِ بادهای سمی صحرایی ست که ریه را

میسوزاند . همان نقطه که آب و تشنگی ، سرما و گرما و خشکی این عناصر متضاد متحد شده اند

تا تورا از پای در اورند .. و تو خوب میدانی هیچ چیز واقعی تر از هیچ چیز نیست ... چرا که هر زمان 

نوشتی دریا در ذهنت کویر نقش بست ! و پرواز را که ترسیم کردی نقش قفس گرفت !

و من در گریزم ازاین  واقعیت  ، در گریزم از روزمرگی ، از این نخوت ، در گریز از سیاهی دو رنگ و

تاریکی سراسر دروغ! در گریز هر آنچه که هست و نباید باشد ،، در گریزم از عشق از شهوت ...

از من ! از تو ! از خانواده ! در گریزم از این خدای دروغین ! و این لجنزاری که سرتاسر کره خاکی را

فرا گرفته ! گور پدر همه چیز و همه کس

و تورا خواهم پرستید ای دود که چنین زیبا از درونم شعله میکشی...



پ.نوشت :
پلنگِ چشم‌های تو اَم ... خشم که می‌گیری به‌سمتِ خودم خیز برمی‌دارم  " رضا کاظمی "


http://topnop.ir/uploads/201307/tpn7462/WEK9JMVAww.jpg




ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1393/10/18 توسط دل آرام
اگر انسان ماجراجویی پیشه كند، بی تردید تجربه هایی كسب می كند كه دیگران از آن محرومند.

ما برای در پیش گرفتن این سفر، شیر یا خط انداختیم. شیر آمد؛ یعنی باید رفت... و ما رفتیم.

 اگر خط هم می آمد و حتی اگر ده بار پشت سر هم خط می آمد،ما آن را شیر می دیدیم و به راه

می افتادیم. انسان میزان همه چیز است. نگاه من است که به همه چیز معنا می دهد.

ما می خواستیم اینگونه باشد و شد. مهم نبود که آیا شتابزده تصمیم گرفتیم یا نه. مهم آن بود که

گام در راهی می گذاشتیم که دوست داشتیم. ما به راه افتادیم و رفتیم و رفتیم. هنگامی که

 باز گشتیم دیگر آن آدم پیشین نبودیم.عوض شده بودیم. سفر نگاه ما را به اوج ها برده بود.

بزرگ تر شده بودیم...!



"خاطرات سفر با موتورسیکلت / ارنستو چه‌گوارا "


ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ جمعه 1393/10/12 توسط دل آرام
(تعداد کل صفحات:2)      1   2  
تمامی حقوق این وبلاگ برای دل آرام محفوظ است | طراحی: پیچک نت -دل آرام : کد حرفه ای قفل کردن کامل راست کلیک