دل نوشته های دل‌ آرام
 
تو را از تو ربوده اند، و این تنهایی ژرف است...!

در سرم گرنیکا ست...

مونالیزا لبخندِ همیشه اش را در جیب گذاشته

و جیغ می کشد...

کرگدن ها از زیر سبیل های دالی بیرون دویده

و گلهای آفتابگردان  را له می کنند...،

و من این وسط به سقف کلیسای سیستین فکر می کنم

و آفرینش آدم که بدترین بلایی بود که می توانست سر زمین بیاید!




پ.ن ها:

گرنیکا: اثر پابلو پیکاسو، نمایی از نابودی دهکده ی گرنیکا در شمال اسپانیا توسط بمب افکن

های نازی ها

مونالیزا: اثر لئوناردو داوینچی، که نیازی به شرح و معرفی ندارد!

جیغ: اثر ادوارد مونک، که نیازی به شرح و معرفی ندارد

کرگدن ها: نام اثر خاصی نیست؛ بلکه تنها اشاره به علاقه ی شدید سالوادور دالی به کشیدن

تصویر کرگدن در نقاشی هایش

گل های آفتابگردان: اثر ونسان ونگوگ، که نیازی...

آفرینش آدم: اثر میکل آنژ بر سقف کلیسای سیستین، نمایی از لحظه ی دمیدن روح خدا در بدن

حضرت آدم و آغاز حیات انسان



ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ جمعه 1394/10/4 توسط دل آرام
تمامی حقوق این وبلاگ برای دل آرام محفوظ است | طراحی: پیچک نت -دل آرام : کد حرفه ای قفل کردن کامل راست کلیک