دل نوشته های دل‌ آرام
 
تو را از تو ربوده اند، و این تنهایی ژرف است...!

اینک منم انسان در برابر یک دروغ بزرگ به نام رستگاری!
اینک منم انسان با انبانی پر از سرهای بریده و زبان های قطع شده!
بگو ! پنجه های خونینم راکجا پنهان کنم…؟درطول تاریخ یا درعرض آن؟



پی نوشت :
میتوانم از تمامی انسان ها عذر خواهی کنم که بی شک انسان بودن با آدم بودن تفاوتی فاحش و چشمگیر دارد
همه ما آدمیزاد هستیم و از آدمی دیگر متولد گشته ایم که قطعا اگر راه درست و سخت و طاقت فرسا را انتخاب کرده باشیم از درونمان متولد میشود انسان که
مبرا از هر گناه هم نباشد آلوده به این همه کژِ نخواهد بود ...


و پتک یک فلسفه از شاعر فیلسوف !
همین نوشتار کوچک اعلام جنگی ست بزرگ ! میدانی ؟در باب به صدا در آمدن بت ها ، آنچه این بار به صدا در می آید نه بت های زمانه که بت های جاودانه اند !!!!
چنان پتک را با ایشان آشنا ساخته ای گویی مضراب به انگشت را 
بت هایی که کهن تر و ایمان آورنده تر و آماسیده تر از آنها بتی نیست و البته پوک تر !!!

ته نوشت :
بهمن ماه هم که نزدیک است ... نه فلکر نکن بی ربط بود ! مطلقا ...



ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 1397/10/17 توسط دل آرام
تمامی حقوق این وبلاگ برای دل آرام محفوظ است | طراحی: پیچک نت -دل آرام : کد حرفه ای قفل کردن کامل راست کلیک