دل نوشته های دل‌ آرام
 
تو را از تو ربوده اند، و این تنهایی ژرف است...!
این که ملوکانه در این گاهشمار  از خفتنی  چنین بیرون جهیدیم قیلوله را متشبه میشود
 در این سرمای بی پیر و بی برف برج دلو
زمزمه نمودیم که تف بر روح سگ سانتان ای برج یازد ه که این پس افتادن لغز گویی حضرت عشق بود .
حالا لسان الغیب هم که قر و ور دلشون وا مونده  در این میانه که میفرماید :
 "هوای منزل یار آب زندگانی ماست //   صبا بیار نسیمی ز کویش "

آخر تصدقتان تو هم تو این غریبی شبای پر فکر و خیال ، خوب حال دل مارو فهمیدی و درمونِ
دل دل کردنای این دل بی صاحاب وا مونده و تنگو حواله کردی
 به تاریکی کوچه و پنجره های بسته ....

 


ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1396/11/5 توسط دل آرام
تمامی حقوق این وبلاگ برای دل آرام محفوظ است | طراحی: پیچک نت -دل آرام : کد حرفه ای قفل کردن کامل راست کلیک