دل نوشته های دل‌ آرام
 
تو را از تو ربوده اند، و این تنهایی ژرف است...!

حالم به هم می خورد از دوندگی
 همبستر هر شب التهاب زندگی

تا کی دوندگی، سقوط، در جا زدن
کابوس پینه های مغز از خزندگی

راهی که رفته ام، نرفته ام چرا
ترکیده دیگری از ازدیاد چرندگی

ممهور نشد پیشانی از دغل
کو نان پینه ی دستم به بندگی

دردم نه پینه های دستم نه زخم
تاریست چنین به تفکر روندگی

خاموش اگر شده این صدای درد
چاقوی در نیامی کجا بُرندگی
                                     
                                                   " محمد مصباح "


منبع :
Telegram.me/mesabhart                                    


ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ جمعه 1395/07/23 توسط دل آرام
تمامی حقوق این وبلاگ برای دل آرام محفوظ است | طراحی: پیچک نت -دل آرام : کد حرفه ای قفل کردن کامل راست کلیک