دل نوشته های دل‌ آرام

تو را از تو ربوده اند، و این تنهایی ژرف است...!

RSS

رد پای سایه ..

تعداد بازدید:

درگیر میشوی و میمانی ،در برابر پرسش و پاسخی که برای بازگو کردنش مجبوری به زوایای تیره و

تاریک روح ات قدم بگذاری
...عدم آمادگی، خود نشئات گرفته از ترسی موهوم و مجعول است کــه

چون سایه نفس به نفس با تو دویده !
خب من آدم رفتن نیستم!  اصلا اگر ماهی میشدم ،میشدم

ماهی تُنگِ یکی از این ماهی های آکواریوم برخلاف آن ماهی سیاه کوچولو ی پرورده صمد،
که

حقایق را چون جامه سیاه بر تن نحیف اش کرد و داستان ها سرود..
هرجند دنیا با تمام

 پدر سوختگی هایش تا میتوانداخم میکند و روی ترش ،تا رَم دهدم... ولی منم که چهار چنگولی

 چسبیدم به این دنیا و محدوده خودم !
نیمی از من آتش شده و نیم دیگرم باران اما بارانم اخگر و

زبانه های  آتشم را خاموش نمیکند
.... حال تو هی بگو نوشته هایت حس رعب و نفرت دارد و از

غلیان احساس ات واهمه میکنم...
حالا هی بگو ... چه توفیر میان  ماندن و رفتن و  گفتن از آنچه

 که از آن بیخبریم....
و هی بگویم ای آقا .. اندیشه  کن از  تجلی و انکشاف و حلول صداقتی

 
هدایت یافته  برروح ِدخترکی چنین ،
که خود اضداد را مجموع در خصیصه اش هم چون جنگ و صلح

 بر کنار دارد...!
در این میانه زمان است که بر من سیر کرده میتازد  و من نیز فرصتی می ربایم

که بر وی بتازم..
که نیک دانسته ام او زان زندگی را خیال بی خیالی به سر دارد و دیر برسم اگر ،

قافیه ها را تک به تک
بازنده ام! - باخته و مات در میان هیاهو .. همچون گنگ خواب دیده!! 

محزون نیستم از نقش در آب شدن تک تک خیالاتم که از فرو ریختن هر تک شان آرام میگیرم و

آرامتر میشوم...

همچون سنجاقکی بر مردابی ساکت که به وقت مرگ راحت تر از نیچه جان می سپارد ...




http://fc09.deviantart.net/fs30/i/2010/090/5/b/Stop_time_III_by_vimark.jpg


ارسال شده توسط دل آرام در شنبه 1393/08/3 | نظرات ()

 

مردی که هیچکس نبود !

تعداد بازدید:

 رفتن که بهانه نمیخواهد  

یک چمدان میخواهد از دلخوریهای تلنبار شده  و گاهی حتی دلخوشی های انکار شده  ! 

رفتن که بهانه نمیخواهد وقتی نخواهی بمانی ، با چمدان که هیچ بی چمدان هم میروی !                

ماندن اما بهانه مبخواهد ... 

دستی گرم ، نگاهی مهربان ، دروغی دوست داشتنی  ، یک فنجان چای ، بوی عود...    

یک اهنگ مشترک ، خاطرات تلخ و شیرین

وقتی بخواهی بمانی

حتی اگر چمدانت پر از دلخوری باشد خالی اش میکنی و باز هم میمانی و نم باران را رگبار

می بینی و بهانه اش میکنی برای نرفتن!                                                                                               

  

آری :

آمدن دلیل میخواهد - ماندن بهانه و رفتن ....... هیچ ! حواستان به رگبار باران باشد ...!

 

نویسنده ...... ؟      

                                                                                                                                                                 



http://upload7.ir/imgs/2014-10/35211373390482985484.jpg


ارسال شده توسط دل آرام در دوشنبه 1393/07/28 | نظرات ()

 

دفتر شعر

تعداد بازدید:

تو همانی که دلم لک زده لبخندش را
                                                   او که هرگز نتوان یافت همانندش را

منم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کرد
                                                   غزل و عاطفه و روح هنرمندش را

از رقیبان کمین کرده عقب می‌ماند
                                                  هر که تبلیغ کند خوبی ِ دلبندش را

مثل آن خواب بعید است ببیند دیگر
                                                هر که تعریف کند خواب خوشایندش را

مادرم بعد تو هی حال مرا می‌پرسد
                                                 مادرم تاب ندارد غم فرزندش را

عشق با اینکه مرا تجزیه کرده‌است به تو
                                                   به تو اصرار نکرده است فرآیندش را

قلب من موقع اهدا به تو ایراد نداشت
                                                  مشکل از توست اگر پس زده پیوندش را

حفظ کن این غزلم را که به زودی شاید
                                                   بفرستند رفیقان به تو این بندش را

: منم آن شیخ ِ سیه روز که در آخر عمر
                                                  لای موهای تو گم کرد خداوندش را





" کاظم بهمنی "

ارسال شده توسط دل آرام در دوشنبه 1393/07/21 | نظرات ()

 

درباره وبلاگ

عاشقانه هایم و صمیمانه تـرین نوشتـه هـایم آنهایی هست کــه بـرای هیچکس مینویسم و سخنی از حقیقت سرشار است که هیچ مصلحتی آن را ایجاب نمی کندو اینها همان حرف هایی است که هر کسی برای نــگفتن دارد.حرفــهایی که پاره های بودن آدمی اند...اینـان هماره درجستجوی مخاطب خویشند،اگر یافتند، یافته می شوند.نوشته هایم همانانی هستند که گاه به لبخند وامیدارند و گاه به اشک.. ضرباهنگ کلماتی و واژه هایی که میلغزندو میرقصند از قلب تا قلم!
___________________________
اینجا کلبه افکار زنی است آرام و ملایم و صبور،با تلخی ها مانوس است و تنهایی را میشناسد. دغدغه ی نوشتن قلمش را میخراشد ، اما نوشتنِ دغدغه ها روحش را.
سه تاری دارم محزون ولی وفادار چونان دل خویش و زغالی به رنگ سیاهی چشمان دلبر برای تابلوهای سیاه قلمم.. و گاه اگر حوصله ای باشد و مجالی هر از گاهی معرق هم کار میکنم هرچند جبر زمان وقفه ای ایجاد کرد برای هنر آموزی ولی موسیقی و هنر به ذات تنها رفیقِ شفیق من در روزهای سخت تنهایی بودند.
اینجا هم فقط طالب آرامش و سکونم از نوع خالص گاه ورای موسیقی و هنر باید نوشت وگرنه کلمات میمانند و میگریزند از ذهن تب آلود..


پروفایل مدیر وبلاگ

آمار وبلاگ

بازدید کل :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

نویسندگان

دل آرام (382)

امکانات